| |
|
ABUTATUR...................1
|
| privata proprietate contra bonum commune abutatur. Ipsa autem proprietas privata et | 1557 |
| |
|
AC.........................408
|
| proprium est esse humanam simul ac divinam, visibilem invisibilibus praeditam, actione | 2 |
| omnes alios Ritus applicari possunt ac debent, licet normae practicae quae | 4 |
| culturae gradum, animarum pastores sedulo ac patienter prosequantur, unum e praecipuis | 30 |
| agatur de Sacro faciendo, discrete ac decore fiant, ductu et sponsione | 31 |
| in rubricis notetur; et fidelissime ac rite adimpleatur ministerium praedicationis. Haec | 58 |
| variarum gentium populorumque animi ornamenta ac dotes colit et provehit; quidquid | 65 |
| erroribusque non adstipulatur, benevole perpendit ac, si potest, sartum tectumque servat | 65 |
| scientia liturgica, Musica, Arte sacra ac re pastorali peritis iuvanda. Cui | 78 |
| iis qui variis premuntur necessitatibus, ac pro omnibus hominibus totiusque mundi | 90 |
| in lectionibus et «oratione communi», ac, pro condicione locorum, etiam in | 91 |
| respondeat. Recognoscatur ritus sepeliendi parvulos, ac propria Missa donetur. CAPUT IV | 143 |
| constitutum ut totus cursus diei ac noctis per laudem Dei consecretur | 146 |
| in modum Officii divini confectum ac rite approbatum sit. Cum Officium | 175 |
| ut clerici choro haud obligati, ac praesertim sacerdotes conviventes vel in | 176 |
| Redemptionis fructum miratur et exaltat, ac veluti in purissima imagine, id | 186 |
| in caelis laudem perfectam decantant ac pro nobis intercedunt, circulo anni | 187 |
| admittit. Sacrosanctum igitur Concilium normas ac praecepta ecclesiasticae traditionis et disciplinae | 204 |
| momentum in earum vita religiosa ac sociali habens, huic musicae aestimatio | 216 |
| splendorem, atque mentes ad Deum ac superna vehementer extollere. Alia vero | 218 |
| pertinentes vere essent dignae, decorae ac pulchrae, rerum supernarum signa et | 224 |
| habuit, sed secundum gentium indoles ac condiciones atque variorum Rituum necessitates | 227 |
| opera, quae fidei et moribus, ac christianae pietati repugnent, offendantque sensum | 229 |
| vel ob artis insufficientiam, mediocritatem ac simulationem, ab aedibus Dei aliisque | 229 |
| sollicitudine Mater Ecclesia ea excipit ac prosequitur quae hominis animum potissimum | 245 |
| vias cuiusvis generis nuntios, cogitata ac praecepta facillime communicandi. E quibus | 245 |
| humanam societatem, natura sua attingere ac movere valent, sicuti prelum, cinematographeum | 245 |
| suam totiusque humanae familiae salutem ac perfectionem persequantur. Ceterum, laicorum praesertim | 249 |
| sint, eamdem animadvertere, imperio regere ac, si res ferat, reicere, difficulter | 251 |
| communicationes his instrumentis diffusas, personali ac libera electione, recipiunt. Recta enim | 257 |
| lectas penitius intellegant; cum educatoribus ac peritis de iisdem disserant et | 259 |
| ad religionem spectantibus personis dignis ac peritis tractanda concredantur et debita | 262 |
| ad prelum quod attinet, defendere ac tutari; religionem, culturam, optimas artes | 263 |
| tenetur officio, per legum promulgationem ac sedulam executionem, iuste et vigilanter | 264 |
| quae Ecclesiae vitam respiciant pervulget ac recte explanet. Moneantur autem fideles | 268 |
| honestorum effectorum et distributorum adiuvando ac simul coniungendo, pelliculas laude dignas | 269 |
| catholicorum proborumque exercentium auditoria fovendo ac inter se consociando. Itidem efficax | 269 |
| possint. Scaenici quoque actores instituendi ac iuvandi, ut sua arte humanae | 273 |
| catholicae de hac re propositio ac explicatio in catechismo tradatur. Cum | 274 |
| desides pati verbum salutis alligari ac praepediri technicis moris vel expensis | 275 |
| in hac re promota, sustentanda ac fovenda, iuxta orbis catholici necessitates | 276 |
| salis lucisque instar, terram condiant ac mundum collustrent; insuper omnes bonae | 283 |
| Pater, liberrimo et arcano sapientiae ac bonitatis suae consilio, mundum universum | 285 |
| praefigurata, in historia populi Israel ac foedere antiquo mirabiliter praeparata, in | 285 |
| Eo ante mundi constitutionem elegit ac in adoptionem filiorum praedestinavit, quia | 286 |
| exeuntibus (cf. Io. 19, 34), ac praenuntiantur verbis Domini de morte | 286 |
| donis hierarchicis et charismaticis instruit ac dirigit, et fructibus suis adornat | 287 |
| increscit, ad Regnum consummatum anhelat, ac totis viribus sperat et exoptat | 290 |
| voluit coniunctam et in dilectione ac fidelitate subditam (cf. Eph. 5 | 295 |
| atque glorificato, per sacramenta arcano ac reali modo uniuntur. Per baptismum | 297 |
| participantes, ad communionem cum Eo ac inter nos elevamur. «Quoniam unus | 297 |
| tradidit (Io. 21, 17), eique ac ceteris Apostolis diffundendam et regendam | 305 |
| Cor. 11, 25), ex Iudaeis ac gentibus plebem vocans, quae non | 308 |
| qua gaudet, populum sacerdotalem efformat ac regit, sacrificium eucharisticum in persona | 312 |
| peculiari cura, foveant oportet. Tot ac tantis salutaribus mediis muniti, christifideles | 315 |
| muniti, christifideles omnes, cuiusvis conditionis ac status, ad perfectionem sanctitatis qua | 315 |
| testimonium maxime per vitam fidei ac caritatis diffundendo, et Deo hostiam | 316 |
| et utilia, cum gratiarum actione ac consolatione accipienda sunt. Dona autem | 317 |
| Unus enim Christus est Mediator ac via salutis, qui in Corpore | 322 |
| fidei, sacramentorum et ecclesiastici regiminis ac communionis. Non salvatur tamen, licet | 323 |
| 25) vel sine Deo viventes ac morientes in hoc mundo, extremae | 326 |
| omnium Capite, reddatur universorum Creatori ac Patri omnis honor et gloria | 327 |
| praeposuit in ipsoque instituit perpetuum ac visibile unitatis fidei et communionis | 329 |
| doctrinam de institutione, perpetuitate, vi ac ratione sacri Primatus Romani Pontificis | 329 |
| cum successore Petri, Christi Vicario ac totius Ecclesiae visibili Capite, domum | 329 |
| Constituerunt itaque huius modi viros ac deinceps ordinationem dederunt, ut cum | 332 |
| ita imprimi, ut Episcopi, eminenti ac adspectabili modo, ipsius Christi Magistri | 335 |
| hoc Capite, subiectum quoque supremae ac plenae potestatis in universam Ecclesiam | 337 |
| 15 ss.); illud autem ligandi ac solvendi munus, quod Petro datum | 337 |
| Episcoporum tum fidelium multitudinis, perpetuum ac visibile principium et fundamentum. Episcopi | 338 |
| alleviationis summe funguntur, et necessitates ac preces fidelium ad Deum Patrem | 354 |
| intima fraternitate nectuntur, quae sponte ac libenter sese manifestet in mutuo | 356 |
| praesidere, sacramentalia ministrare, ritui funeris ac sepulturae praeesse. Caritatis et administrationis | 359 |
| Diaconatus in futurum tamquam proprius ac permanens gradus hierarchiae restitui poterit | 360 |
| possunt, ad modum illorum virorum ac mulierum, qui Paulum apostolum in | 370 |
| tamquam signum et stimulus caritatis, ac quidam peculiaris fons spiritualis foecunditatis | 399 |
| in sinu suo inveniri viros ac mulieres, qui exinanitionem Salvatoris pressius | 400 |
| impigre adimplenda efficaciter attrahere potest ac debet. Cum enim Populus Dei | 406 |
| gregis provideatur, quodcumque perfectionis Institutum ac sodales singuli a Summo Pontifice | 409 |
| vel aegrotos et saucios sanantem ac peccatores ad bonam frugem convertentem | 411 |
| praesertim ad genus vitae virginalis ac pauperis, quod sibi elegit Christus | 412 |
| Synodus confirmat et laudat viros ac mulieres, Fratres ac Sorores, qui | 413 |
| laudat viros ac mulieres, Fratres ac Sorores, qui in monasteriis, vel | 413 |
| Christi condecorant, omnibusque hominibus generosa ac diversissima servitia praestant. Unusquisque autem | 413 |
| arctiusque per eam sibi coniungat ac proprio Corpore et Sanguine illos | 416 |
| ih terris Deo exhibet, nobilitant ac multipliciter ad ampliorem eius aedificationem | 419 |
| quos praeclarum virtutum christianarum exercitium ac divina charismata piae fidelium devotioni | 420 |
| inter mundanas varietates, secundum statum ac condicionem unicuique propriam, ad perfectam | 421 |
| nobis exhibitum, suapte natura tendit ac terrninatur ad Christum qui est | 422 |
| eos arcere aut corrigere satagant ac omnia ad pleniorem Christi et | 424 |
| protulit, ut vera Mater Dei ac Redemptoris agnoscitur et honoratur. Intuitu | 427 |
| vinculo unita, hoc summo munere ac dignitate ditatur ut sit Genetrix | 427 |
| 22-23). Ipsa praecellit inter humiles ac pauperes Domini, qui salutem cum | 429 |
| consentiens, facta est Mater Iesu, ac salvificam voluntatem Dei, pleno corde | 430 |
| 2, 34-35). Puerum Iesum deperditum ac cum dolore quaesitum, parentes eius | 431 |
| se genitae immolationi amanter consentiens; ac demum ab eodem Christo Iesu | 432 |
| ad caelestem gloriam assumpta est, ac tamquam universorum Regina a Domino | 433 |
| dominantium (cf. Apoc. 19, 16) ac peccati mortisque victori. III. DE | 433 |
| enim creatura cum Verbo incarnato ac Redemptore connumerari umquam potest; sed | 437 |
| hoc materno fulti praesidio Mediatori ac Salvatori intimius adhaereant. Beata autem | 438 |
| ipsa fit mater: praedicatione enim ac baptismo filios, de Spiritu Sancto | 440 |
| in fide, spe et caritate, ac divinam voluntatem in omnibus quaerens | 441 |
| adorationis, qui Verbo incarnato aeque ac Patri et Spiritui Sancto exhibetur | 442 |
| non deesse, qui Matri Domini ac Salvatoris debitum afferunt honorem, speciatim | 445 |
| Deiparae semper Virginis fervido impulsu ac devoto animo concurrunt.24 Universi | 445 |
| transcribimus: «Ratione habita moris conciliaris ac praesentis Concilii finis pastoralis, haec | 446 |
| Supremi Ecclesiae Magisterii doctrinam, omnes ac singuli christifideles excipere et amplecti | 446 |
| datur, dicitur: «subiectum quoque supremae ac plenae potestatis in universam Ecclesiam | 453 |
| atque incremento omnium Ecclesiarum particularium ac propterea constituantur paroeciae atque propria | 460 |
| animarum consulendum aptiores videantur. Sciant ac pro certo habeant omnes Orientales | 462 |
| semper servare posse et debere, ac nonnisi ratione proprii et organici | 462 |
| ut his diebus, imo frequentius ac vel etiam quotidie, Sacram Eucharistiam | 476 |
| mutua et meliore cognitione, collaboratione ac fraterna rerum animorumque aestimatione. Ab | 485 |
| et per diversas ambulant vias, ac si Christus Ipse divisus sit | 494 |
| omnibus proponere vult adiumenta, vias ac modos quibus ipsi possint huic | 496 |
| aliaque interiora Spiritus Sancti dona ac visibilia elementa: haec omnia, quae | 504 |
| speramus. Patet autem opus praeparationis ac reconciliationis eorum singulorum, qui plenam | 511 |
| sacerdotum enim formatione necessaria institutio ac formatio spiritualis fidelium et religiosorum | 532 |
| missionalia opera in iisdem terris ac alii Christiani incumbentes hodie praesertim | 533 |
| in eorum apostolatu oriuntur. Modus ac ratio fidem catholicam exprimendi nullatenus | 534 |
| e suo fonte originem duxit ac deinceps novum vigorem identidem accepit | 550 |
| apostolica traditione scriptisque Orientalium Patrum ac spiritualium auctorum nutriri, ad rectam | 553 |
| declarat, totum hoc patrimonium spirituale ac liturgicum, disciplinare ac theologicum in | 554 |
| patrimonium spirituale ac liturgicum, disciplinare ac theologicum in diversis suis traditionibus | 554 |
| cum Ecclesia catholica peculiari affinitate ac necessitudine iunguntur ob diuturnam populi | 556 |
| dialogi atque incitamentum esse possunt ac debent. Mens nostra eos imprimis | 559 |
| qui Iesum Christum ut Deum ac Dominum et unicum mediatorem inter | 560 |
| Sacrarum Scripturarum amor et veneratio ac prope cultus fratres nostros ad | 561 |
| divinam Sacrorum Librorum affirmant, aliter ac nos-diversi quidem diverse-sentiunt de habitudine | 563 |
| iuxta Domini institutionem rite confertur ac debita animi dispositione accipitur, homo | 565 |
| Domini, cetera sacramenta et cultum ac Ecclesiae ministeria obiectum dialogi constituat | 567 |
| Ecclesia catholica semper professa est, ac simul in eam plenitudinem tendens | 571 |
| effecti sunt fidei Magistri, Pontifices ac Pastores. Hoc suum episcopale munus | 575 |
| hoc Capite, subiectum quoque supremae ac plenae potestatis in universam Ecclesiam | 579 |
| omnis competit potestas ordinaria, propria ac immediata, quae ad exercitium eorum | 586 |
| novae ordinationi, necessitatibus temporum, regionum ac Rituum magis aptatae, subiciantur, praesertim | 589 |
| praesertim dioecesani, qui mentem, optata ac necessitates omnium Ecclesiarum Summo Pontifici | 591 |
| de bonorum materialium possessione, incremento ac recta distributione, de pace et | 598 |
| et colloquia cum eisdem petant ac promoveant. Quae salutis colloquia, ut | 600 |
| amore copulentur, perspicuitate sermonis simul ac humilitate et lenitate praestent oportet | 600 |
| Sacramentorum receptione in gratia crescant ac fideles Domino sint testes. Qua | 606 |
| plene effulgeat. Idcirco vocationes sacerdotales ac religiosas quam maxime foveant, speciali | 607 |
| In exercendo suo munere patris ac pastoris, sint Episcopi in medio | 608 |
| vivere atque ministerium suum fideliter ac fructuose adimplere valeant. Quare institutiones | 611 |
| sedulo studeant, et aptis instrumentis ac institutionibus spirituali eorum curae, concordi | 618 |
| intendit, Episcopi per se plena ac perfecta gaudent libertate atque independentia | 619 |
| sociali quoque et civili profectui ac prosperitati consulunt, actuosam in hunc | 620 |
| ex altera vero parte, sufficiens ac idoneus praebeatur campus in quo | 630 |
| poterunt. Ut quam maxime praesenti ac futuro dioecesis bono faveatur, Episcopus | 641 |
| pietate, zelo apostolico, ceterisque dotibus ac qualitatibus, quae ad curam animarum | 660 |
| necessitatibus, magis magisque afferre possunt ac debent. Ad hoc autem ut | 668 |
| Religiosi omnes devoto semper obsequio ac reverentia prosequantur. Praeterea quoties ad | 670 |
| Religiosi Episcoporum postulationibus votisque prompte ac fideliter obsecundent ut ampliores partes | 670 |
| universalis missionis Apostolis traditae, vires ac voluntates suas consociaverunt ad bonum | 679 |
| haud raro munus suum apte ac fructuose adimplere non valent nisi | 681 |
| nationum ad maius bonum promovendum ac tuendum. 6) Enixe commendatur ut | 688 |
| circumscriptiones opportune recognoscantur et iura ac privilegia Metropolitarum novis aptisque normis | 691 |
| et 24 statutas, et consilia ac vota sua Apostolicae Sedi proponant | 694 |
| apparere. Nunc vero, de vita ac disciplina institutorum, quorum sodales castitatem | 702 |
| exordiis quidem Ecclesiae fuerunt viri ac mulieres, qui per praxim consiliorum | 703 |
| generalia respiciunt accommodatae renovationis vitae ac disciplinae religionum atque, propria indole | 705 |
| ut instituta peculiarem suam indolem ac munus habeant. Ideo fideliter agnoscantur | 708 |
| exercitium virtutum in eis urgere ac fovere debet, praesertim humilitatis et | 721 |
| 4, 10) ante omnia quaerant ac diligant et in omnibus rerum | 724 |
| ut eorum sodales in solitudine ac silentio, in assidua prece et | 727 |
| ad Christum sequendum imprimis respondeant, ac ipsi Christo in Eius membris | 729 |
| est divinae Maiestati humile simul ac nobile servitium praestare intra septa | 731 |
| recognitam secumferunt. Quae professio viris ac mulieribus, laicis et clericis in | 735 |
| intendant et ipsa instituta propriam ac peculiarem indolem, saecularem scilicet, servent | 735 |
| servent ut apostolatum in saeculo ac veluti ex saeculo, ad quem | 735 |
| Io. 3, 17). Institutorum provinciae ac domus aliae cum aliis in | 744 |
| tamen speciem luxus, immoderati lucri ac bonorum cumulationis vitent. Religiosi per | 745 |
| est (cf. Rom. 13, 10) ac vinculum perfectionis (cf. Col. 3 | 750 |
| utpote signum consecrationis, sit simplex ac modestus, pauper simul et decens | 755 |
| et ipsi sodales non clerici ac religiosae apostolatus operibus immediate post | 756 |
| locorum necessitatibus ea accommodent, opportunis ac etiam novis mediis adhibitis, illis | 761 |
| religiosam in eorum cordibus excolant ac tueantur. Institutis autem fas est | 767 |
| 1 ampliora quotidie incrementa capient ac uberiores salutares afferent fructus. DECRETUM | 770 |
| cohaerenter disponant atque pari discretione ac zelo promoveant. Opus vero fovendarum | 776 |
| sive ceteris educationis mediis instituuntur; ac sedulo promoveantur Instituta aliaque incoepta | 779 |
| eos qui in Seminario laborant ac ipsis alumnis se demonstret verum | 783 |
| inquiratur de candidatorum recta intentione ac libera voluntate, de idoneitate spirituali | 784 |
| rite instruendo impares sint, erigantur ac foveantur Seminaria pluribus dioecesibus vel | 786 |
| ita ut optione mature deliberata ac magnanimi, integra corporis et animi | 793 |
| natione superiora studia inire valeant; ac praeterea eam linguae latinae cognitionem | 799 |
| coetibus excitandum. Totius institutionis unitas ac soliditas sedulo curetur, vitata nimia | 811 |
| ad apostolicam laicorum actionem excitandam ac fovendam accurate instruantur, necnon ad | 815 |
| quae vero pro alumnorum aetate ac locorum condicione, prudenti Episcoporum iudicio | 816 |
| easque in dies magis renovare ac fovere valeat. CONCLUSIO Huius Sanctae | 817 |
| officii plenius conscii, vitam socialem ac praesertim oeconomicam et politicam actuosius | 819 |
| Similiter Sancta Synodus declarat pueris ac adolescentibus ius esse ut in | 824 |
| et, novis progredientis aetatis quaestionibus ac investigationibus accuratissime consideratis, altius perspiciatur | 843 |
| sese distribuendo, inventa vicissim communicando ac magistros ad tempus permutando inter | 850 |
| finem ultimum, Deum, cuius providentia ac bonitatis testimonium et consilia salutis | 854 |
| nituntur proponendo vias, doctrinas scilicet ac praecepta vitae, necnon ritus sacros | 856 |
| vestigiis, genuinam de divina revelatione ac de eius transmissione doctrinam proponere | 872 |
| et res verbis significatas manifestent ac corroborent, verba autem opera proclament | 873 |
| 14, 9), tota suiipsius praesentia ac manifestatione, verbis et operibus, signis | 875 |
| Spiritu veritatis, revelationem complendo perficit ac testimonio divino confirmat, Deum nempe | 875 |
| decreta circa hominum salutem manifestare ac communicare voluit, «ad participanda scilicet | 878 |
| Quapropter utraque pari pietatis affectu ac reverentia suscipienda et veneranda est | 885 |
| sancte custodit et fideliter exponit, ac ea omnia ex hoc uno | 887 |
| Deus homines elegit, quos facultatibus ac viribus suis utentes adhibuit,2 | 889 |
| Deum verum et vivum verbis ac gestis revelavit, ut Israel, quae | 895 |
| salutis, Dei et hominis cognitionem ac modos quibus Deus iustus et | 896 |
| quibus sublimes de Deo doctrinae ac salutaris de vita hominis sapientia | 896 |
| factis et verbis Patrem suum ac Seipsum manifestavit, atque morte, resurrectione | 898 |
| praedicarent, fidem in Iesum Christum ac Dominum excitarent et Ecclesiam congregarent | 898 |
| Ecclesia semper et ubique tenuit ac tenet. Quae enim Apostoli ex | 900 |
| Ecclesia firmiter et constantissime tenuit ac tenet quattuor recensita Evangelia, quorum | 901 |
| operis Christi praedicatur, Ecclesiae initia ac admirabilis diffusio narrantur eiusque consummatio | 902 |
| tanta autem verbo Dei vis ac virtus inest, ut Ecclesiae sustentaculum | 904 |
| virtus inest, ut Ecclesiae sustentaculum ac vigor, et Ecclesiae filiis fidei | 904 |
| materna sollicitudine curat, ut aptae ac rectae exarentur in varias linguas | 905 |
| explicationibus instructae sint, ut tuto ac utiliter Ecclesiae filii cum Scripturis | 909 |
| quadam abscessione ab ordine ethico ac religioso et gravi discrimine vitae | 913 |
| exercent sua operositate ad evangelizationem ac sanctificationem hominum et ad rerum | 917 |
| temporalium ordinem spiritu evangelico perfundendum ac perficiendum, ita ut eorum operositas | 917 |
| et in eo, lumine Evangelii ac mente Ecclesiae ductos et caritate | 941 |
| significatione ditavit, dum seipsum idem ac fratres tamquam obiectum caritatis esse | 943 |
| in paroecia operari; problemata propria ac mundi et quaestiones ad salutem | 950 |
| tota vita sua Evangelio cohaerentes ac matrimonii christiani exemplum praebentes, pretiosissimum | 956 |
| zelus si spiritu Christi imbuitur ac oboedientia et amore erga Ecclesiae | 959 |
| Iuvenes vero erga adultos reverentiam ac fiduciam nutriant; et, licet naturaliter | 960 |
| ut potestas civilis iuste exerceatur ac leges praeceptis moralibus bonoque communi | 965 |
| debent campi internationalis et quaestionum ac solutionum sive doctrinalium sive practicarum | 967 |
| diffundunt secundum suam cuiusque condicionem ac peritiam, et eam fideliter profitentur | 973 |
| docent doctrinam, ad vitam religiosam ac mentem catholicam instituunt, ad sacramenta | 977 |
| non desinit, eos paterno affectu ac grato animo complectitur. Apostolatus singulorum | 977 |
| censendae sunt, etsi ob locorum ac populorum exigentias, varias formas et | 993 |
| caritas fraternitatis, fines communes obtineantur ac perniciosae aemulationes vitentur, exigitur omnium | 999 |
| actionem seipsum cum aliis efformare ac perficere, et sic in operosum | 1023 |
| respiciunt, quaerere eamque cognitam amplecti ac servare. Pariter vero profitetur Sacra | 1043 |
| officia haec hominum conscientiam tangere ac vincire, nec aliter veritatem sese | 1044 |
| ipsius veritatis, quae suaviter simul ac fortiter mentibus illabitur. Porro, quum | 1044 |
| doctrinam catholicam de morali hominum ac societatum officio erga veram religionem | 1044 |
| doctrinae virtutem in ordinanda societate ac tota vivificanda activitate humana. Tandem | 1056 |
| utpote quae est societas proprio ac primordiali iure gaudens, competit ius | 1057 |
| officio. Inviolabilia hominis iura tueri ac promovere ad cuiusvis potestatis civilis | 1059 |
| tutelam libertatis religiosae omnium civium, ac propitias suppeditare condiciones ad vitam | 1059 |
| specie libertatis omnem subiectionem reiciant ac debitam oboedientiam parvi faciant. Quapropter | 1066 |
| coercitionis ex parte hominum excludatur. Ac proinde ratio libertatis religiosae haud | 1070 |
| Iesu, in quo Deus Seipsum ac vias suas perfecte manifestavit. Etenim | 1071 |
| et communitatibus religiosis vitam perdifficilem ac periclitantem reddere. Illa fausta huius | 1083 |
| Sancti adducatur ad sublimem illam ac perennem «libertatem gloriae filiorum Dei» | 1086 |
| gloria, bonitatem divinam liberaliter diffudit ac diffundere non desinit, ita ut | 1091 |
| Illum eriperet de potestate tenebrarum ac Satanae et in Eo mundum | 1092 |
| ita ut eis via libera ac firma patefiat ad plene participandum | 1096 |
| Spiritu Christi, Ecclesia procedere debet ac ipse Christus processit, via nempe | 1097 |
| attinet, eos gradatim tantum tangit ac penetrat, et sic eos in | 1099 |
| conditae crescant, viribus quidem propriis ac maturitate praeditae, quae hierarchia propria | 1100 |
| tempore desit praeconium evangelicum directe ac statim proponendi: tunc quidem missionarii | 1102 |
| proponendi: tunc quidem missionarii possunt ac debent patienter, prudenter ac simul | 1102 |
| possunt ac debent patienter, prudenter ac simul magna cum fiducia, saltem | 1102 |
| exercet, cuius sanctitatem testificatur, diffundit ac promovet. Ita differt activitas missionalis | 1103 |
| testificari queant, mutua saltem aestimatione ac dilectione animentur oportet. Ratio huius | 1103 |
| incumbit, simulque ius sacrum, evangelizandi, ac proinde missionalis activitas vim suam | 1104 |
| hominum, etiam temporali, fermentum libertatis ac progressus fuit seseque iugiter praebet | 1107 |
| ministros in ordine Episcoporum, Presbyterorum ac Diaconorum, fratribus suis inservientes, ita | 1135 |
| theologicis perspiciant rationes quae traditiones ac religionem patrias inter et religionem | 1138 |
| Christi et vitae Ecclesiae exhibeant, ac variis operibus pastoralibus se devoveant | 1148 |
| sub ductu Episcopi proprii ducendam ac dilatandam necessaria sunt. In huiusmodi | 1150 |
| instruant, in practicas methodos introducant ac eis in difficultatibus adsint, ad | 1166 |
| necnon praesentem missionum condicionem simul ac methodos, quae nunc temporis efficaciores | 1179 |
| sua quisque opportunitate, facultate, charismate ac ministerio, in Evangelio collaborare debent | 1189 |
| impendant. Attamen, sciant omnes, primum ac potissimum suum debitum pro fidei | 1212 |
| habeat de iis qui longe ac de illis qui propria membra | 1217 |
| haec Synodus quae sequuntur declarat ac decernit. CAPUT I. PESBYTERATUS IN | 1243 |
| prosequentur iuniores, et insuper coniuges ac parentes, qui ut in amicales | 1259 |
| Meminerint Presbyteri religiosos omnes viros ac mulieres, quippe qui pars praecellens | 1259 |
| «gratiae et consilii, ut adiuvet ac gubernet populum in corde mundo» | 1264 |
| deducatur, habeatur, modo hodiernis adiunctis ac necessitatibus accommodato, forma ac normis | 1264 |
| adiunctis ac necessitatibus accommodato, forma ac normis iure determinandis, coetus seu | 1264 |
| est. Nullus ergo Presbyter seorsum ac veluti singillatim suam missionem satis | 1266 |
| communem mensam, vel saltem frequentes ac periodicos conventus. Magni quoque habendae | 1269 |
| licet Sacramenti Ordinis ratione praestantissimum ac necessarium in Populo et pro | 1271 |
| necessitatem fidelibus ante oculos ponere, ac quos, sive iuvenes sive adultiores | 1280 |
| adiuvare ut se rite praeparent ac proinde aliquando, plena eorum libertate | 1280 |
| prosequendum, maximae utilitatis est diligens ac prudens directio spiritualis. Parentes et | 1280 |
| spectat quocumque modo institutio puerorum ac iuvenum, eos sic erudiant, ut | 1280 |
| vocantis nequaquam ita exspectanda est, ac si modo quodam extraordinario ad | 1280 |
| propriam per oboedientiam servitio Dei ac fratrum dedicent, in spiritu fidei | 1294 |
| hominum sese dedicant, Eius Regno ac operi regenerationiS supernae expeditius ministrant | 1297 |
| iure particulari, Presbyteri, non secus ac Episcopi, adhibeant imprimis ad suam | 1301 |
| filiali devotione et cultu venerentur ac diligant. Ad suum ministerium cum | 1305 |
| Presbyteri bene noscant oportet Magisterii ac praecipue Conciliorum ac Romanorum Pontificum | 1307 |
| oportet Magisterii ac praecipue Conciliorum ac Romanorum Pontificum documenta, atque consulant | 1307 |
| quoque ministerii sacerdotalis accommodationes suggerit ac fovet. Meminerint Presbyteri se in | 1316 |
| exponere cupiens quomodo Ecclesiae praesentiam ac navitatem in mundo hodierno concipiat | 1320 |
| generis humani, eiusque industria, cladibus ac victoriis signatum; mundum, quem christifideles | 1321 |
| et exponens, ipsius coniunctionem, observantiam ac dilectionem erga totam hominum familiam | 1322 |
| Homo igitur, et quidem unus ac totus, cum corpore et anima | 1322 |
| transformans. Similiter vitae urbanae cultus ac studium augentur sive per urbium | 1333 |
| cum similibus suis indesinenter multiplicantur ac simul ipsa socializatio novas necessitudines | 1336 |
| a religione practice discedunt. Secus ac transactis temporibus, Deum religionemve negare | 1340 |
| novis necessitudinibus socialibus inter viros ac mulieres. Magnae oriuntur etiam discrepantiae | 1343 |
| in dies magis roborare posse ac debere; sed insuper eius esse | 1346 |
| melius homini inserviat et singulos ac coetus adiuvet ad dignitatem sibi | 1346 |
| dies augetur earumdem distantia simul ac persaepe dependentia etiam oeconomica ab | 1347 |
| reapse ad cunctos extendi posse ac debere. Sub omnibus autem istis | 1347 |
| sint, mundus hodiernus simul potentem ac debilem se exhibet, capacem optima | 1349 |
| quibusdam renuntiare cogitur. Immo, infirmus ac peccator, non raro illud quod | 1350 |
| patitur, ex qua etiam tot ac tantae discordiae in societate oriuntur | 1350 |
| totius humanae historiae in Domino ac Magistro suo inveniri. Affirmat insuper | 1351 |
| ad finem suum ultimum, simul ac totam suam sive erga seipsum | 1360 |
| et confortaret, eum interius renovans ac principem huius mundi (cf. Io | 1361 |
| hominis ad vera bonaque inquirenda ac diligenda suaviter attrahit, et qua | 1366 |
| ad bonum amandum et faciendum ac malum vitandum eum advocans, ubi | 1369 |
| nequit cum homo de vero ac bono inquirendo parum curat, et | 1369 |
| persequitur et apta subsidia efficaciter ac sollerti industria sibi procurat. Quam | 1370 |
| ex coaevis nostris hanc intimam ac vitalem cum Deo coniunctionem nequaquam | 1373 |
| huius temporis res adnumerandus sit ac diligentiori examini subiiciendus. Voce atheismi | 1373 |
| etiam vitae suae religiosae, moralis ac socialis defectibus, Dei et religionis | 1375 |
| omnes homines ducta, eas serio ac profundiori examini subiiciendas esse censet | 1379 |
| enim a Deo creante intelligens ac liber in societate constituitur; sed | 1380 |
| reconciliavit et a servitute diaboli ac peccati eripuit, ita ut unusquisque | 1387 |
| quas Creator in natura spirituali ac morali hominis inscripsit. Quoniam autem | 1391 |
| alia huiusmodi probra quidem sunt, ac dum civilizationem humanam inficiunt, magis | 1405 |
| politicis vel etiam religiosis aliter ac nos sentiunt aut faciunt, reverentia | 1406 |
| sive privatae sive publicae, dignitati ac fini hominis subservire nitantur, simul | 1412 |
| ethicae mere individualisticae indulgeat. Iustitiae ac caritatis officium magis ac magis | 1413 |
| Iustitiae ac caritatis officium magis ac magis adimpletur per hoc quod | 1413 |
| ita tamen semper reapse vivunt ac si nullam societatis necessitatum curam | 1413 |
| faciunt. Non pauci, variis fraudibus ac dolis, iusta vectigalia vel alia | 1413 |
| inter omnes qui Eum fide ac caritate recipiunt, post mortem et | 1421 |
| in universam fere naturam dilatavit ac iugiter dilatat, et adiuvantibus imprimis | 1423 |
| Deum omnium Creatorem agnoscens, seipsum ac rerum universitatem ad Ipsum referret | 1425 |
| firmitate, veritate, bonitate propriisque legibus ac ordine instruuntur, quae homo revereri | 1431 |
| cum bono permixto, singuli homines ac coetus solummodo quae propria sunt | 1433 |
| et libertate spiritus creaturis utens ac fruens, in veram mundi possessionem | 1436 |
| docet legem fundamentalem perfectionis humanae, ac proinde transformationis mundi, novum dilectionis | 1437 |
| nova et caelum novum). Terrae ac humanitatis consummandae tempus ignoramus, nec | 1439 |
| in cordibus hominum ascendunt, implebit ac superabit. Tunc, morte devicta, filii | 1439 |
| quod seminatum fuit in infirmitate ac corruptione, incorruptionem induet; et, manente | 1439 |
| hos omnes scilicet bonos naturae ac industriae nostrae fructus, postquam in | 1441 |
| tamen ab omni sorde, illuminata ac transfigurata, cum Christus Patri reddet | 1441 |
| cum mundo sortem terrenam experitur, ac tamquam fermentum et veluti anima | 1443 |
| communitates ecclesiasticae socia opera contulerunt ac conferunt. Simul sibi firmiter persuasum | 1445 |
| ab humana societate, eorum dotibus ac navitate, in praeparatione Evangelii iuvari | 1445 |
| significatio suae vitae, suae navitatis ac suae mortis. Ipsa praesentia Ecclesiae | 1446 |
| possit, quod iura fundamentalia personae ac familiae et boni communis necessitates | 1453 |
| A sacerdotibus vero laici lucem ac vim spiritualem exspectent. Neque tamen | 1455 |
| familiam, culturam humanam, vitam oeconomicam-socialem ac politicam, coniunctionem familiae populorum et | 1467 |
| Salus personae et societatis humanae ac christianae arcte cum fausta condicione | 1468 |
| est auctor matrimonii, variis bonis ac finibus praediti; quae omnia pro | 1471 |
| singulorum familiae membrorum profectu personali ac sorte aeterna, pro dignitate, stabilitate | 1471 |
| et salvifica actione Ecclesiae regitur ac ditatur, ut coniuges efficaciter ad | 1472 |
| spe et caritate pervaditur, magis ac magis ad propriam suam perfectionem | 1472 |
| facilius invenient. Coniuges autem, dignitate ac munere paternitatis et maternitatis ornati | 1473 |
| dignitate ditare easque tamquam elementa ac signa specialia coniugalis amicitiae nobilitare | 1475 |
| caste inter se uniuntur, honesti ac digni sunt et, modo vere | 1476 |
| inter prospera et adversa corpore ac mente indissolubiliter fidelis est, et | 1476 |
| christiana responsabilitate suum munus adimplebunt ac docili erga Deum reverentia, communi | 1479 |
| condiciones tum materiales tum spirituales, ac denique rationem servantes boni communitatis | 1479 |
| quae integrum sensum mutuae donationis ac humanae procreationis in contextu veri | 1483 |
| humanitatis est. Ut autem vitae ac missionis suae plenitudinem attingere valeat | 1485 |
| sensu vocationem etiam sacram sequi ac vitae statum eligere queant, in | 1485 |
| in qua diversae generationes conveniunt ac sese mutuo adiuvant ad pleniorem | 1486 |
| hominum conscientia moralis necnon sapientia ac peritia eorum qui in sacris | 1487 |
| magis humani generis unitatem promovet ac exprimit, quo melius diversarum culturarum | 1495 |
| in dies fit numerus virorum ac mulierum cuiusvis coetus vel nationis | 1496 |
| responsabilitatis sensus, quod pro spirituali ac morali maturitate generis humani maximi | 1496 |
| servandi apud homines facultates contemplationis ac admirationis, quae ad sapientiam adducunt | 1500 |
| cultum continenter renovat, et errores ac mala, ex semper minaci peccati | 1513 |
| et excolendi sensum religiosum, moralem ac socialem. Cultura enim, cum ex | 1514 |
| inquirere et opinionem suam declarare ac vulgare, atque artem qualemcumque colere | 1517 |
| ut imago hominis universalis magis ac magis evanescat. Attamen unicuique homini | 1522 |
| ad animum relaxandum et mentis ac corporis sanitatem roborandam rite insumantur | 1524 |
| possunt. Etenim scientiarum, necnon historiae ac philosophiae recentiora studia et inventa | 1527 |
| Sic notitia Dei melius manifestatur ac praedicatio evangelica in intellectu hominum | 1530 |
| rationibus producendi atque in bonis ac servitiis commutandis, oeconomiam aptum effecerunt | 1534 |
| fere tota eorum vita personalis ac socialis spiritu quodam oeconomistico imbuatur | 1535 |
| paene possibilitate carent propria initiativa ac responsabilitate agendi, saepe etiam in | 1535 |
| socialisque defectus inter agriculturam, industriam ac servitia, sicut etiam inter diversas | 1536 |
| atque ampliandorum, methodis productionis aptandis, ac strenuis quorumcumque productionem exercentium conatibus | 1538 |
| eius vitae intellectualis, moralis, spiritualis ac religiosae exigentiarum, hominis, dicimus, cuiuscumque | 1538 |
| vendendam, tum ad necessarias evolutiones ac innovationes inducendas, tum ad aequum | 1542 |
| sufficiens et unicuique conveniens simul ac possibilitas congruae formationis technicae et | 1544 |
| humanus, qui in bonis gignendis ac commutandis vel in servitiis oeconomicis | 1545 |
| gaudeant. Immo opportunitatem habeant vires ac potentias libere evolvendi, quas fortasse | 1547 |
| et de latifundiis). Cum proprietas ac aliae in bona exteriora dominii | 1554 |
| quaerit Regnum Dei, inde validiorem ac puriorem amorem suscipit, ad omnes | 1561 |
| quae ipsorum evolutionem culturalem, oeconomicam ac socialem consequuntur; quae transformationes magnum | 1562 |
| officia in libertatis civilis exercitio ac in bono communi attingendo et | 1562 |
| coadunandi, consociandi, proprias opiniones exprimendi ac religionem privatim publiceque profitendi. Tutamen | 1563 |
| Una cum progressu culturali, oeconomico ac sociali apud plures roboratur desiderium | 1564 |
| cupiditatum et criminum politicorum multiplicant ac exercitium auctoritatis a bono communi | 1565 |
| quam interiorem iustitiae et benevolentiae ac servitii boni communis sensum fovere | 1566 |
| quae omnibus civibus semper melius ac sine ulla discriminatione possibilitatem effectivam | 1573 |
| obnoxia, instaurentur. Omnium personarum, familiarum ac coetuum iura eorumque exercitium agnoscantur | 1574 |
| aptiores inducendas condiciones, quibus cives ac coetus ad integrum humanum bonum | 1575 |
| inter socializationem et persxnae autonomiam ac progressum. Sed ubi exercitium iurium | 1575 |
| variis nexibus inter stirpes, gentes ac nationes coniungitur, semper simul animum | 1576 |
| cum totius corporis socialis coniunctione ac necessitudine, unitas opportuna cum proficua | 1577 |
| dominatum et intolerantiam, integritate morum ac prudentia agant; sinceritate autem et | 1578 |
| in communitate humana invenitur, fovere ac elevare, pacem inter homines ad | 1584 |
| suam omnes homines Deo reconciliavit ac, restituens omnium unitatem in uno | 1589 |
| superet. Porro condicionis hodiernae complexitas ac relationum inter nationes intricatio permittunt | 1593 |
| aequilibrium ex illo manans certam ac veram esse pacem. Belli exinde | 1604 |
| quam dissensiones inter nationes vere ac funditus sanentur, iisdem aliae mundi | 1604 |
| apparanda gravissimam plagam humanitatis esse, ac pauperes intolerabiliter laedere. Valde autem | 1605 |
| illis vim det perseveranter aggrediendi ac fortiter perficiendi hoc summi amoris | 1608 |
| materialia praebent, eius spirituali indoli ac profectui adversantur. Nam «non in | 1624 |
| a recto iudicio parentum pendet ac nullo modo auctoritatis publicae iudicio | 1627 |
| rebus ad vitam necessariis priventur ac fame, morbis omnimodaque miseria cruciantur | 1628 |
| institutiones publicas quam per plenam ac sinceram collaborationem omnium christianorum, solo | 1631 |
| vexatur, et ad iustitiam simul ac amorem Christi erga pauperes ubique | 1635 |
| et Filii et Spiritus Sancti ac vinculo caritatis, memores scilicet christianorum | 1640 |
| ut tandem aliquando in pace ac beatitudine summa suscipiantur, in patria | 1643 |